Tadej Pogacar is uitgegroeid tot het gezicht van het moderne wielrennen en tot een van de succesvolste renners die de sport ooit heeft gekend. De Sloveen rijdt voor UAE Team Emirates en verzamelt overwinningen met een gemak dat zijn tegenstanders vaak radeloos achterlaat. Maar hoeveel levert dat hem eigenlijk op?
Achter de gele truien en de wereldtitels schuilt een verdienmodel dat in het wielrennen zijn gelijke niet kent. Van een recordcontract tot slimme merkdeals en een groeiend imperium buiten de fiets: de cijfers rond Pogacar doen eerder denken aan het voetbal dan aan de traditioneel bescheiden wereld van de koers.
Wie is Tadej Pogacar eigenlijk?
Pogacar, met de bijnaam “Pogi”, is een Sloveense profwielrenner die uitkomt voor UAE Team Emirates XRG. Zijn zeges omvatten meerdere Tours de France, de Giro d’Italia van 2024 en twaalf eendaagse Monumenten, plus tweemaal de wereldtitel op de weg. Hij wordt gezien als een van de allergrootsten ooit.
Pogacar woont in Monaco met zijn partner Urska Zigart, zelf ook profwielrenster, en had een achtergrond in het voetbal voordat hij op jonge leeftijd overstapte naar het wielrennen, in het spoor van zijn broer. Die keuze pakte, zacht gezegd, uitzonderlijk goed uit voor de Sloveen.
Wat hem uniek maakt, is zijn breedte. Waar veel renners kiezen tussen klimwerk, tijdrijden of eendagskoersen, blinkt Pogacar in alles uit. Hij kan een bergrit winnen, dagenlang de gele trui verdedigen en vervolgens een lastige klassieker met een solo van tientallen kilometers naar zich toe trekken. Zijn grootste rivaal in de bergen is vaak Mathieu van der Poel in de klassiekers.
Wat verdient Tadej Pogacar per jaar?
Het korte antwoord: heel veel, zeker naar wielernormen. Volgens de Cycling Rich List is Pogacar onvermijdelijk de best betaalde wielrenner ter wereld, met een salaris in de buurt van 8 miljoen euro. Daarmee laat hij de rest van het peloton ver achter zich in het jaarlijkse inkomen.
De basis van dat bedrag ligt vast in zijn ploegcontract. Volgens diverse bronnen verdient Pogacar ongeveer 8 miljoen euro per jaar bij UAE Team Emirates-XRG, met prestatiebonussen van 1 miljoen euro voor de Tour de France, 500.000 euro voor de Giro en de Vuelta en 250.000 euro voor het WK.
Die bonussen zijn geen bijzaak. Voor een renner die grote koersen met de regelmaat van de klok wint, kunnen ze het jaarinkomen fors laten oplopen. Elke gewonnen ronde of titel telt zo direct mee, waardoor zijn sportieve dominantie zich rechtstreeks vertaalt naar een hoger totaalbedrag.
Het recordcontract met UAE Team Emirates
De cijfers achter zijn verbintenis zijn ronduit spectaculair. Volgens La Gazzetta dello Sport, zoals gemeld door Cyclingnews, gaat Pogacar over zes jaar 50 miljoen euro verdienen bij UAE Team Emirates, plus mogelijke bonussen en een verbluffende afkoopclausule van 200 miljoen euro.
Zulke bedragen waren in de koers tot voor kort ondenkbaar.
Die clausule is bewust zo hoog gehouden. Met dit salaris verdubbelt Pogacar praktisch het inkomen van de tweede best betaalde wielrenner, Remco Evenepoel, die een contract van rond de 5 miljoen euro heeft, gevolgd door Primoz Roglic met een contract van zo’n 4,5 miljoen euro.
Prijzengeld en inkomsten uit koersen
Naast zijn salaris verdient Pogacar ook stevig aan de resultaten zelf. Hoewel het prijzengeld in het wielrennen niet in de buurt komt van dat in het tennis of golf, verdiende Pogacar toch meer dan 500.000 euro met het winnen van de Tour de France.
Dat bedrag komt bovenop zijn contract en bonussen.
Prijzengeld is in de koers overigens vaak een optelsom van kleine bedragen. Etappezeges, dagen in de leiderstrui en klassementen leveren elk apart geld op, dat binnen de ploeg meestal wordt verdeeld onder renners en verzorgers. Voor een dominante renner als Pogacar tikt zo’n seizoen desondanks flink aan.
Sponsors, merkdeals en zijn eigen imperium
Buiten de fiets groeit zijn commerciële waarde snel. Pogacar is de rijkste en meest verhandelbare renner van de sport, die naar schatting 8 tot 9 miljoen euro per seizoen verdient bij UAE Emirates-XRG, plus enkele miljoenen extra via sponsorcontracten. Toch houdt hij dat portfolio bewust klein.
Zijn zaakwaarnemer bewaakt die grens zorgvuldig. Volgens agent Alex Carera willen ze maximaal vijf persoonlijke sponsors, niet meer. De reden is simpel: de fiets en het gezinsleven staan voorop, en de marketing mag daar niet doorheen fietsen. Kwaliteit boven kwantiteit, dus.
Toch weet hij goed te kiezen. Er is de samenwerking met Richard Mille, wat betekent dat Pogacar soms rondrijdt met een horloge dat evenveel waard is als een huis. Daarnaast tekende hij een deal met cryptobeurs KuCoin, waarmee hij zich als merkambassadeur op een breder commercieel terrein begeeft.
Vermogen, goede doelen en levensstijl
Zijn opgebouwde vermogen weerspiegelt die brede inkomstenstroom. In 2026 wordt het vermogen van Pogacar geschat op 60 miljoen dollar, dat vooral voortkomt uit zijn succesvolle wielerloopbaan, met aanvullende inkomsten uit persoonlijke sponsorcontracten met merken als Plume, DMT, Look en Met. Een indrukwekkend bedrag voor een renner die nog jong is.
Niet alles is puur winst; een deel vloeit terug naar de samenleving. Royalty’s uit zijn Pissei-kledinglijn worden doorgesluisd naar de Tadej Pogacar Foundation, die kankeronderzoek en een jeugdacademie in Slovenië ondersteunt. Zo verbindt hij zijn commerciële succes met een maatschappelijk doel dat hem na aan het hart ligt.
Ondanks alle miljoenen blijft de renner nuchter over rijkdom. Volgens zijn omgeving vindt hij de meeste rust gewoon thuis in Monaco, samen met zijn partner en zonder de constante druk van beroemdheid. Die bewuste terughoudendheid maakt hem in de sport eerder sympathieker dan afstandelijker.
Waarom Pogacar financieel in een klasse apart staat
Om zijn positie te begrijpen helpt het om naar de rest van het peloton te kijken. In 2026 verdienen renners in de World Tour uiteenlopend, van het UCI-minimum van rond de 44.000 euro per jaar tot meer dan 7 miljoen euro voor de allergrootste sterren. Ter vergelijking: bij de vrouwen behoort Demi Vollering tot de best verdienende renners.
Pogacar zit ruim aan de bovenkant van die schaal.
De kloof binnen de sport is bovendien groot. De meeste renners in het peloton verdienen ruim onder het gemiddelde, met salarissen die dichter bij het minimum liggen dan bij de top. Dat maakt zijn positie des te opvallender: hij verdient in zijn eentje wat hele ploegen aan renners samen kosten.
